Mało kto zdaje sobie sprawy jak poważnym przedsięwzięciem jest stworzenie aplikacji komputerowej i jak wiele osób trzeba w nie zaangażować. Stworzenie programu komputerowego często zabiera bardzo dużo czasu i energii.
A zaczęło się tak…
Najpierw oczywiście jest pomysł, następnie jest burza mózgów czy sposób zaimplementowania (czyli napisania programu od zera do cuda) i architektura (chodzi o komputery na jakich ma pracować i bazę danych, na której ma operować program) jest rentowny. Kolejnym krokiem jest podejście projektowe, czyli zbiera się grupka ludzi (bazodanowiec, programista, tester, projektant interfejsu – grafik i szef całego zespołu odpowiedzialny za dotrzymywanie ustalonych terminów), już potrafiliśmy wymienić około pięciu osób, a programistów czasem potrzeba kilka zespołów nawet, które potrafią się składać z 5-8 osób. Programy zanim zostaną napisane muszą być rozpisane na projekty. I tak powstaje projekt bazy danych, interfejsu, czyli tego co widzi użytkownik i samych modułów (mniejszych części programu, które się ze sobą w jakiś sposób komunikują – i o tym też trzeba pomyśleć i zadbać by wszystko odbywało się poprawnie).

fot. http://www.dckap.com
Następnie przychodzi etap implementacji, czyli pisania mniejszych programów, które mają składać się na jeden duży projekt. Te z kolei w międzyczasie są testowane również przez inne osoby za to odpowiedzialne, a następnie gdy wszystko jest poprawne wdrażane na odpowiednio wcześniej ustalony sprzęt (wracamy do architektury). Jeżeli wszystko się uda, wówczas do akcji znowu wkracza grupa odpowiedzialna za całokształt projektu i tworzy dokumentację dla klienta (instrukcja postępowania i reagowania na błędy + dokumentacja developerska – opis wszystkich funkcji, funkcjonalności i użytych technologii). Jak widać tworzenie programów nie należy do prostych rzeczy, ważna jest terminowość, sumienność i umiejętność przewidywania, a przede wszystkim wiedza na temat programowania.
Żeby pisać programy musimy mieć wiele samozaparcia i chęci, ponieważ poprawne i efektywne pisanie programów wymaga dużego nakładu pracy i setek linii napisanego kodu. Nie wystarczy przeczytać o tym książki.


